.
.
.
Καθώς γνωρίζεις αυτά που γνωρίζεις,
να είσαι επίσης ατάραχος, σαν ένα βουνό
και να μη στεναχωριέσαι απ' τις κακοτυχίες.
Η γνώση χωρίς τη γαλήνη
είναι ένα κερί που δεν έχει ανάψει
και τα δύο μαζί είναι μια κερήθρα
μέλι χωρίς κερί είναι κάτι το ανώτερο,
κερί χωρίς μέλι κάνει μόνο για κάψιμο.
Φύγε απ' αυτή την κατοικία
της γέννησης και της αποσύνθεσης
άφησε αυτό το λάκκο
και ξεκίνα για το προκαθορισμένο σου σπίτι.
Αυτός ο σωρός από σκόνη είναι μια
οφθαλμαπάτη,
όπου η φωτιά φαίνεται σαν νερό.
Ο άγιος άνθρωπος ενώνει
τα δύο σε ένα
αυτός που αγαπά ενώνει
τα τρία σε ένα.
Με κυριεύει, όμως, ο φόβος
μήπως η άγνοια κι η ανοησία σου
σ' εγκαταλείψουν αβοήθητο πάνω στη
γέφυρα.
Είναι Εκείνος που μας δίνει
τόσο την πίστη, όσο και τα υλικά αγαθά
δεν είναι κανένας άλλος
απ' Εκείνον που διαχειρίζεται τις ζωές μας.
Δεν είναι κάποιος τύραννος
για κάθε πράγμα που παίρνει,
δίνει πίσω εβδομήντα φορές περισσότερα
κι αν σου κλείνει μια πόρτα,
άλλες δέκα σου ανοίγει.
Δεν μπορείς να ξεχωρίσεις
το καλό απ' το κακό.
Σε αγαπάει πιο πολύ
απ' όσο ο ίδιος τον εαυτό σου.
...
απόσπασμα από το βιβλίο "Ο τειχισμένος κήπος της Αλήθειας"
Χακίμ Σαναϊ
εκδόσεις Πύρινος Κόσμος
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου