Σε όποια σελίδα και ν' ανοίξω, όμορφα πλασμένες κουβέντες...
"Άνοιξε το μικρό βιβλιαράκι, όπως ανοίγουμε στη μεγάλη ζέστη μια πόρτα που δίνει στη θάλασσα. Κι άρχισε πάλι ο Μανολιός να κολυμπάει και να δροσίζεται μέσα στο άγιο κείμενο. Ξέχασε μονομιάς ποια ρωτήματα τον τυραννούσαν, δεν είχε πια ρωτήματα ο νους του, ξεχείλιζε η καρδιά του απάντηση."
.......................................
"Ανηφόριζε μοναχή της, κανένας στα φανερά δεν τη ζύγωνε, και προσκυνούσε κι αυτή το πύρινο κόνισμα. Κι ο φοβερός προφήτης την κοίταζε αγριεμένος, μα δεν μπορούσε να ξεκολλήσει από τις μπογιές και τ' ασημένια ταξίματα, όπου τον είχαν οι πιστοί φυλακισμένο, κι η χήρα το 'ξερε και κολνούσε απάνω του τα κόκκινα χείλια της άφοβα."
............................................
"....Γιατί να 'ναι ανάγκη να ξεπατώσουμε τις μεγάλες ρίζες από το χώμα για ν' ανεβούμε στον ουρανό;
Ρωτούσε, ρωτούσε ο Μιχελής, μα δεν μπορούσε να βρει απόκριση. Μα σιγά σιγά, ένιωθε την καρδιά του ν' αλαφρώνει. Να ξεριζώνεται. Να καταλαβαίνει. Και ξάφνου, από προχτές το βράδυ, βρέθηκε κρεμάμενη ανάμεσα ουρανού και γης..."
.............................................
"Ένιωθες τούτα τα κορμιά να 'μέναν μονάχα στον κόσμο, θα ξαναγέμιζε ο κόσμος ανθρώπους."
..............................................
"Έγραφε, ξανάγραφε, τα λόγια του φαίνουνταν πολύ σκληρά, πολύ απότομα, δεν μπορούσε η ίδια λέξη να χωρέσει και τη γλύκα της αγάπης και την πίκρα του χωρισμού. το "αιώνια" και το "ποτέ" ήταν δύο ξεχωριστές λέξεις, κι ο Μιχελής ίσια ίσια αυτό ζητούσε, να βρει μια και μόνο λέξη, που να χωράει και τους δυο τούτους φοβερούς γκρεμούς της καρδιάς μας."
.............................................
Κι ύστερα έβγαλε όλους από την κάμαρα, έκλεισε την πόρτα, ζύγωσε τον Παναγιώταρο, τον έφτυσε τρεις φορές και τον φασκέλωσε:
- Στο διάολο να πας, Ιούδα!
Βγήκε έξω.
- Μην τον πειράξετε, είπε, του διάβασα την ευκή. σε τρεις μέρες θα 'ναι περδίκι."
...............................................
Χαμογελάω με τις υπογραμμισμένες με κόκκινο "λάθος" λέξεις που βρίσκει ο υπολογιστής σε αυτά τα κείμενα.
; )
