Το νησί

Μόλις επέστρεψα από το νησί.

Έμεινα πολύ αλλά όχι αρκετά. Θα ήθελα κι άλλο...

Όταν άλλαξα το εισητήριο της επιστροφής μου για να μείνω μερικές μέρες ακόμη, με ρώταγαν: "Καλά δεν βαρέθηκες; Δεν σου έχει λείψει το σπίτι σου; Το κρεβάτι σου;". Μετά άκουγα άλλους να λένε: " Είμαι έτοιμος να φύγω και να επιστρέψω στην πόλη. Φτάνει πια με τις διακοπές!".

Τι να πω; Πώς μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Ποτέ δεν έχω "χορτάσει" τις διακοπές... Ειδικά αν είναι όπως ήταν οι φετινές.

"Καλύτερα να φεύγεις όταν ακόμα θέλεις να μείνεις, παρά να φεύγεις όταν δεν αντέχεις να μείνεις άλλο."

Έτσι μου είπε ένας φίλος και μάλλον θα συμφωνήσω.

Έφτασα στο νησί κουβαλώντας στα μπαγκάζια μου έναν αρκετά βαρύ και δύσκολο χειμώνα. Δεν πήρα μαζί μου κανένα βιβλίο. Δεν είχα σκοπό να προσδιορίσω τις ώρες μου με διάβασμα και χαλάρωση στην παραλία...

Ήθελα να είμαι "ανοιχτή". Ήθελα μόνο να ανασαίνω.

Και είχα δίκιο.

Αφού πέρασε η μεταβατική φάση του "περνάω σαν να είμαι ακόμη στην πόλη", με σπασμωδικές κινήσεις, άσκοπες σπατάλες και φαγητό πρωί - μεσημέρι - βράδυ, η επαφή με την θάλασσα και την φύση έκανε και πάλι το θαύμα της!

Πρώτα με ταρακούνησε η πανσέληνος, που φώναζε μέσα στην νύχτα με το εκτυφλωτικό της φως: "Κοίτα πού είσαι!!! Κοίτα το μονοπάτι που σου φωτίζω. Κοίτα την σκιά σου στον χωματόδρομο..."

Υπέροχη μάγισσα! Έκανε τα μαγικά της, έστειλε τον άγγελό της και άρχισε έτσι το ταξίδι!

Και μετά...

Λαμπεροί άνθρωποι - μεγάλοι και παιδιά- από όλο τον κόσμο, επικοινωνία από καρδιά σε καρδιά, βουτιές στην φιλόξενη θάλασσα, ηλιοβασιλέματα με yoga, φαϊ μία φορά την ημέρα - κι αυτό με το ζόρι- δυνατός ήλιος...

Εντάξει, μερικές φορές, ΠΟΛΥ δυνατός ήλιος και καμία σκιά!!! Όμως, αυτό σε 'μένα μυρίζει διακοπές!

Ταβερνάκια, περίπατοι κάτω από τ' αστέρια, ύπνος κάτω από τ' αστέρια, μουσικές - πολλές μουσικές!-, χορός, βόλτα πάνω κάτω στον πεζόδρομο, άραγμα στην εκκλησία, διάβασμα (τελικά!), πρωινά με ομελέτες και βούτυρο με μέλι...

Χαλάρωση, γαλήνη, άνοιγμα!

ΕΙΣΠΝΟΗ - ΕΚΠΝΟΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΥΤΗ!

Οι άνθρωποι ήταν το δώρο του φετινού καλοκαιριού!

Πώς μετά να θέλω να φύγω;

Καταλαβαίνεις;

: )